تا چند کشی نعره که قانون خدا کو؟ گوش شنوا کو؟
آن کس که دهد گوش به عرض فقرا کو گوش شنوا کو؟
مردم همگی مست و ملنگند به بازار از دین شده بیزار
انصاف و وفا و صفت و شرم و حیا کو گوش شنوا کو؟
در علم و ترقی همه آفاق عوض شد اخلاق عوض شد
ما را به سوی علم و یقین راهنما کو؟ گوش شنوا کو؟
در خانه همسایه عروسی است آ ملا به به باک الله!
آن شاخه نباتی که شود قسمت ما کو؟ گوش شنوا کو؟
افکنده دو صد غلغله بر گنبد گردون صوت ماگرافون
جوش علما و فقها و فضلا کو؟ گوش شنوا کو؟
هر گوشه بساطی ز شراب ز قمار است دیگی سر بار است
ای مسجدیان امر به معروف شما کو؟ گوش شنوا کو؟
پرسید یگی : رحم و مروت به کجا رفت؟ گفتم:به هوا رفت
مرغی که برد کاغذ ما را به هوا کو؟ گوش شنوا کو؟
یک نیمه ایران ز معارف همه دورند نیمی شل و کورند
اندر کف کوران ستم دیده عصا کو؟ گوش شنوا کو؟
دیدیم به باغی فقرا دسته به دسته بر سبزه نشسته
فریاد کشیدند همه اشرف ما کو؟ گوش شنوا کو؟
(نسیم شمال)
×× من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی آبی